طراحی داخلی فست فود

“نمونه هایی از طراحی داخلی فست فود”

فست فود It me اولین شعبه از  فست فود زنجیره ای eco-restaurants بود. طراحان پروژه در طراحی داخلی فست فود سعی کردند که نسبت به فست فودهای معروف متفاوت باشد. ترکیب عناصری مثل انتخاب صحیح مواد، رنگ های محدود و جزئیات تزئینی باعث شد طراحان به زیبایی ظرافت خاصی در این پروژه دست پیدا کنند.

طراحی داخلی فست فود
اگرچه این پروژه فقط به طراحی داخلی فست فود محدود نمی شد. این شرکت مسئول طراحی کل برند رستوران هم بود شامل طراحی و انتخاب نام رستوران، لوگو، یک سری دستورالعمل تهیه غذا، کمپین تبلیغاتی، اثاثیه و مبلمان و حتی پروژه بسته بندی غذا.

طراحی داخلی فست فود
ایده کلی، ایجاد برندی بود که از مواد قابل تجزیه زیست محیطی استفاده می کند. فضای رستوران کوچک است، پس طراحان با چالش محدودیت معماری روبرو بودند چون باید به درخواست سرمایه گذار، در این فضای محدود به تعداد پنجاه نفر میز و صندلی می چیدند. برای بزرگ نمایی فضای داخلی، پنجره های زمین تا سقف تعبیه شد. میز سنتی وجود ندارد اما فقط روی میزها به دیوارهای حامل وزن وصل هستند. میزهای بدون پایه در تمیز ماندن رستوران تاثیر به سزایی دارند و فضا را نیز بزرگ می کنند. همچنین بدون نیاز به اختصاص فضای مجزا به افرادی که از ویلچر استفاده می کنند، آن ها را به صرف غذا در رستوران تشویق می کنند.

طراحی داخلی فست فود
در طراحی داخلی فست فود It me اسکلت چوبی، از تخته سه لای چوب درخت کاج ساخته شده و به دیوارها متصل شده. رویه میزها فلزی است، روی آن ها پنل های MDF پیچ شده. لمینت سفید و ضخیمی که در هنر تغذیه استفاده می شود هم روی آن ها قرار گرفته.
تخته سه لای صندلی ها از جنگل های برگریز تهیه شده. هر عنصر آن با فرز NC برش خورده و سپس با چسب های قابل تجزیه و زیست محیطی به هم وصل شده اند. گرمای رنگ چوب و سردی رنگ سفید با رنگ سبز ترکیب شده، این ترکیب معمولا در برندها و محصولات زیست محیطی استفاده می شود. همین ترکیب رنگ در بسته بندی غذاها هم به کار رفته و امضای برند این رستوران محسوب می شود.
هدف طراح این مجموعه، به حداقل رساندن مصرف کاغذ بوده. تا جایی که بسته بندی همبرگرها، چیپس و کیک ها را از میان برداشته و با بسته هایی جایگزین کرده که مصرف کاغذ را تا بیست و پنج درصد کاهش می دهد. کارمندان همبرگر را لای کاغذ ضخیم ضدروغن می پیچند و یک مقوای باریک و ضخیم که نام و لوگوی رستوران را نمایش می دهد، روی آن می گذارند. شکاف هایی روی این بسته ها تعبیه شده که توی هم چفت شده و بسته را محکم نگه می دارند تا برای بستن آن نیازی به چسب نباشد. شکل ذوذنقه ای آن هم به محکم ماندن بسته بندی کمک می کند. این بسته بندی ها از کاغذ کرافت بازیافتی و فیبرهای خالص قابل بازیافت تهیه شده اند. استفاده از جوهر چاپ، به کمپوست آن کمک کرده و روی کیفیتش تاثیری ندارد. طراحان سعی کردند پلاستیک را از مرحله طراحی بسته بندی حذف کنند، اما در حال حاضر این رستوران زنجیره ای کوچک تر از آن است که قادر باشد آن را به کلی کنار گذاشته و مواد مرغوب دیگری را در تولید لیوان نوشیدنی گازدار جایگزین کند. همه عناصر پلاستیکی از مواد PET ساخته شده اند که به راحتی قابل بازیافت است. در همه شعبه ها سطل مخصوص بازیافت وجود دارد و خود مشتری این مرحله از بازیافت را انجام می دهد. زباله های تفکیک شده توسط یک شرکت بازیافت جمع آوری می شوند.
در طول تمام مراحل کار، طراحان توسعه متوازن را هم بر عهده داشتند. تمام عناصر مصرفی در رستوران، به کمک شرکت های بومی منطقه Ochaby تهیه شده اند. اغلب آن ها، مجموعه های کوچکی هستند چون فقط این شرکت ها بودند که حاضر شدند با چالش طراحی مخصوص رستوران روبرو شوند. بودجه راه اندازی این رستوران در مقایسه با دیگر فست فودهای زنجیره ای کمتر بود، اما توانستند هم از لحاظ زیبایی شناسی و هم از لحاظ مالی، همه نیازها را برطرف کنند. عناصر گرافیکی کل پروژه به همان روش طراحی بسته بندی و طراحی دکوراسیون داخلی آن انجام شده. رنگ های اصلی آن عبارت هستند از سفید، سبز و بژ.

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *