نوشته‌ها

دکوراسیون سنتی2

دکوراسیون رستوران های سنتی

دکوراسیون سنتی1.jp..

دکوراسیون سنتی6

رستوران های سنتی مکانی هستند که افراد، فارغ از دغدغه‌های روزانه در آن جمع می‌شوند و لحظاتی را سپری می‌کنند. معماری سنتی، سبکی ایرانی است که از معماری خاصی پیروی می‌کند. فرم پوشش، شکل، رنگ، نوع و دکوراسیونی متفاوت و خاص که منحصر به معماری ایرانی است. سبک‌های سنتی دارای بخش‌هایی مانند ایوان‌های بزرگ، ستون‌های بلند، طاق‌های گنبدی و شکل خاصی است که در عین سادگی، معرف شکوه عظیم معماری ایرانی است.
سفره‌خانه‌های سنتی نیز از همین سبک ایرانی دنباله روی می‌کنند. در سفره‌خانه‌های سنتی نیز به معماری ایرانی توجه کرده و با توجه به عناصر آن محیطی سنتی ساخته می‌شود. این رستوران‌ها معمولا دارای دو فضای مجزای بیرونی و درونی هستند که فضای بیرونی در تابستان‌ها و فضای درونی، در زمستان‌ها کاربرد دارند. هنگام گرمی هوا، مردم در فضای بیرون حضور پیدا می‌کنند. اصولا فضای خارجی شامل باغچه‌ها و کرت‌بندی‌هایی است. یک حوضچه میان حیاط بیرونی و گلدان‌های مختلفی که روی موزائیک یا سطح آن را می‌پوشاند و بعضا آب نمایی که درون آن خودنمایی می‌کند. حوضچه‌های شش ضلعی با موزائیک‌ها یا سنگ‌های طبیعی، بوی تازگی و طراوت را به مشام می‌رسانند. دکوراسیون فضای اندرونی نیز اصولا فضایی گرم با دکوراسیون داخلی به رنگ طیف آبی‌ها یا قهوه‌ای، شکلاتی‌هاست. دیوارهایی پوشیده با موزائیک‌های ریز یا آجرهای ریز . سقف این رستوران‌ها اصولا به شکل طاق‌های گنبدی است و اکسسوری‌های داخلی، مانند نگاره‌ها، عکس‌ها، حوضچه و حتی سماور و استکان نعلبکی‌ها، به شکل سنتی در نظر گرفته شده است. در این دو فضای درونی و بیرونی، گل‌های گیاهان، نقش اول را در معماری و طراحی رستوران سنتی ایفا می‌کنند و اصولا سرسبزی بسیار در این گونه محیط‌ها بسیار مرسوم است.
پنجره‌های درونی بیشتر به شکل پنجره‌های مشبک رنگی یا چوبی یا خشتی است و میزها و صندلی‌ها و تخت‌ها نیز همگی از جنس چوب با پوشش گلیم و قالیچه است. بعضا در برخی سفره‌خانه‌ها بر روی دیوار، نقش و عکس‌هایی از حکایات شاهنامه نیز نقاشی شده است. فضای سنتی، بهترین فضا برای رسیدن به آرامش است. گاها دکوراسیون داخلی رستوران های سنتی با  وسایل تزیینی چون نگاره ها ، دیوارکوب های سنتی ، آویزهای دستی و …. چیدمان می شوند . فضای سنتی ، رنگ خاک و  کاهگل ، بوی خاطره ها را زنده می کند و فضایی لذت بخش ایجاد می کند.

دکوراسیون 10

رنگ در معماری ایرانی

  دکوراسیون 10 دکوراسیون آبی2   دکوراسیون12

رنگ از افزایش نور به دست می آید و نشان دهندۀ افزونی است که ارتباطی ذاتی با یگانگی دارد. از دیدگاه اندیشمندان و متفکران هنر ، رنگ سفید نماد وجود مطلق و رنگ سیاه  نماد اصلی تعالی و فراوجودی است و رنگی است که استواری و ابهت را در بطن خود دارد. رنگ‌های آبی، فیروزه ای و طلایی ، در نقش و نگارگری ایرانی، جلوه هایی از معانی باطنی جاری در نهان رنگ هایند. روانشناسی رنگ ها در قرآن نیز مورد تامل و تعمق قرار گرفته است.  آیه ای که در آن رنگ زرد زرین، عاملی برای شادی و فراخ خاطر معرفی می‌شود. این آیه و همچنین احادیث و روایاتی  که بر معانی رنگ‌ها دلالت می‌کردند، رنگ ها را عاملی مهم در جهت استفاده معنوی در جلوه‌های نگارگری معماری میدانند. اهمیت و جایگاه رنگ در معماری ایرانی مورد توجه کامل قرار گرفته است. یکی از اصیل‌ترین رنگ‌های سطوح مختلف در هنر ایرانی، رنگ فیروزه ای است، آبی لاجوردی نیز مرکز اصلی  و تندیسی از حالت مراقبه و مشاهده است و اندشمندان آن را بیانگر بی کرانگی آسمان آرام و تفکر برانگیز سحرگاهان می دانند. بیرون مسجد ، بر سقف های گنبدی ،کاشی کاری ها بیشتر با آجرهایی به رنگ آبی پیوند خورده است، اما در سقف های درونی ، نقوش کاشی با سفیدی نقوش گچ بری عجین است که تضاد چشم گیری را با فضای پر نقش  و رنگ بیرون برقرار می‌سازد و باعث می‌شود فضای داخلی یا معماری داخلی مسجد آرامش و قداست خاصی داشته باشد . این قداست، از رنگ سفید فضا و از بی رنگی و بی نقشی سطوح داخلی سرچشمه می‌گیرد، زیرا رنگ سفید وقتی با نوعی خلوت، تفکر و سکوت همراه باشد. الهام گر بزرگی، پاکی ، اندیشه و بالندگی است. بیشترین قسمت سطوح کاشی کاری‌ها با رنگ‌های سردی چون زنگاری ها، فیروزه  ای‌ها و لاجوردی‌ها آغشته شده است. لاجوردی‌ها و رنگ‌های آبی فام عمقی دارند که آدمی را به بی نهایت و به جهانی خیالی و دست نیافتنی می‌برند. آبی، گستردگی و وسعت آسمان پهناور را به یاد می‌آورد. نشانه صلح و رنگ معصومیت و بی گناهی است. نور آبی، بیقراری را آرامش می بخشد. آبی همواره متوجه درون است و جنبه‌های گوناگون روح آدمی را نشان می‌دهد و در معماری سنتی ایران بسیار بکار گرفته شده است این رنگ در فکر و روح انسان نفوذ می کند و با روانش پیوند می‌خورد.آبی ،رنگ  ایمان است و نمود فضای لایتناهی و روح بوده و سمبل جاودانگی است.

شاخص

نور در معماری سنتی ایران

شاخص

 

نور5

 

نور4

 

نور یکی از عناصر بسیار مهم و حیاتی در زندگی، سبک زیستن و همچنین در معماری و طراحی داخلی به‌شمار می‌آید. نور به تصور و تصویرسازی زندگی ما شخصیت و روح می‌بخشد. نور به اجسام و احجام، رنگ و فرم می‌دهد و یکی از عناصر کلیدی در دکوراسیون و معماری به‌شمار می‌آید. نور، روشنگر ماهیت و ذات حقیقی هر چیز در پیرامون ماست. نور در معماری سنتی ، به صورت دو منبع طبیعی و مصنوعی در اطراف ما نمود می‌کند. نورگیرهای طبیعی را می‌توان به طرق زیر در معماری داخلی به کار برد:

۱- نورگیر سنتی ۲- نورگیرهای عمودی و افقی دیوارها ۳- ایجاد بافت به وسیله نور ورودی از پنجره مشبک ۴- عبور نور به صورت روحانی و….

نکته حائز اهمیت درخصوص این عنصر حیاتی این است که باید نور را هدایت کنیم و از نور محض در معماری و طراحی داخلی استفاده نکنیم، به این معنا که باید یک هماهنگی هوشمندانه میان تلفیق نور و تاریکی وجود داشته باشد. آزادی بی‌حد نور در معماری، خاصیت آن را از بین می‌برد و دنیایی بی‌نهایت روشن و شفاف می‌سازد. دنیای کاملا شفاف، مرگ فضای معماری است . همان طور که تاریکی مطلق، مرگ معماری است. نور در کنار تاریکی معنا و مفهوم پیدا می‌کند و باعث ادراک بصری می‌شود، به قول تادائو آندو:

«نور سرچشمه وجود همه هستی است. با روشن کردن سطح اجسام، نور به آن ها پیرامون و محیط مرئی می‌بخشد و جمع شدن سایه در پشت آن ها سبب عمق بخشیدن به اجسام می‌شود. اجسام تنها در مرزهای روشنایی و تاریکی معنا پیدا می‌کنند و شکل خود را به دست می‌آورند و آن را نشان می‌دهند و روابط درونی شان کشف می‌شود.»

بنابراین هماهنگ‌سازی نور و تاریکی در معماری داخلی ، بسیار مهم و حائز اهمیت است.

 

کلاسیک شیک

حال و هوای سنتی در معماری داخلی

کلاسیک شیک

 

tuscan living room, living room, tuscan style

طراحی سنتی، طراحی‌ای است که حال و هوای قدیم را در ذهن تداعی می‌کند و باعث ایجاد آرامشی عمیق در ذهن می شود، چراکه وسایل قدیمی و سنتی یادگارها و دوست داشته‌های  ما در طول سالیان رفته هستند و تازه شدن خاطرات، حال و هوای ذهن را شاداب می‌کند. با نوعی معماری منحصر تزیینی، مانند گچ‌بری‌های گوشه سنگی، استفاده از پرده‌های حریری ساده، دیوارکوب‌های تاریخی، قالی‌های شرقی، رومیزی‌های قیطان‌کوب و دکوری‌های پتینه‌کاری می‌توان حال و هوای سنتی به دکوراسیون منزل بخشید. با استفاده مناسب و بجا از اسبابی با نمای کلاسیک ، می‌توان فضای دکوراسیون داخلی را حال و هوایی سنتی بخشید. اشکال درخشان با طرح‌های پاستلی و لعاب‌کاری نیز در ایجاد این حس بسیار موثر است. حال و هوای دکوراسیون داخلی با سبک و معماری سنتی با استفاده از رنگ های گرم ، باعث ایجاد فضایی   دل ­انگیز و جذاب می شود و بی شک خلق فضایی گیرا و دلنشین ، آرامش را به ارمغان می آورد و کسالت و خستگی روح را می زداید؛ بنابراین با کمی ایده خلاقانه قادریم فضا را به زیباترین شکل بیاراییم.

404678_oGZx8dnk

ارسی اوج هنر چوب و شیشه

این هنر، هیچ میخ و ‏چسبی به کار نمی‌رود و تمام نقش و نگار‌ها ی آن به وسیله اتصالات ظریف ‏چوب (کام و زبانه) به هم وصل می‌شوند. برای این کار ابتدا… استان کردستان به علت آب و هوای خوبی که دارد محل رویش درختان ‏گوناگونی مانند گلابی، گردو، کیکم و سنجد است و این امر باعث شده که مردم ‏این دیار به هنر چوب و کار با چوب اهمیت زیادی دهند و در این هنر استادان ‏و هنرمندان بزرگی مانند استاد مجید نعمتیان، استاد عباس پسر استاد نجار ‏باشی، استاد عبدالحمید نعمتیان، استاد بهزادیان و استاد نعمت الله محمودی را ‏به خود دیده است. هنر نازک کاری هنری ریزه کاری و نقش و نگار است که این ‏هنر از گذشته دور تا به حال نقش ویژه ای در میان افراد داشته و انتظار می‌رود ‏که در آینده دور پررونق تر شود روز به روز بر زیبای آن افزوده شود. اکنون در ‏سراسر دنیا هنر نازک کاری کردستان شناخته شده است و سنندج را به عنوان ‏خالق این هنر زیبا می‌شناسند. هنر چوب ریشه در زندگی مردمان این دیار دارد ‏بر اصولی استوار است که همزمان با آداب و سنن و محیط زیست استان تولد ‏و رشد یافته است. کار با چوب به طور عمده به شش رشته نجاری، نازکاری، ‏نجاری نازک کاری، منبت کاری، معرق کاری و خاتم کاری تقسیم می‌شود که ‏هر کدام زیبای خاص خود را دارد یکی از رشته‌های کهن و زیبای کار با چوب، ‏نجاری نازک کاری یا اروسی سازی است. صنعت نجاری هنگامی‌ که با هنر ‏طراحی و ظرایف نازک کاری تلفیق شود حاصل آن پدیده ای زیبا و جذاب است ‏که اروسی یکی از از این پدید‌ه‌ها است. اروسی به درهای اطلاق می‌شود که به ‏حالت کشویی و از پایین به بالا باز می‌شود. هنر اروسی سازی پیوندی بین ‏نازک کاری چوب، شیشه بری و نجاری و طراحی است. در این هنر، هیچ میخ و ‏چسبی به کار نمی‌رود و تمام نقش و نگار‌ها ی آن به وسیله اتصالات ظریف ‏چوب (کام و زبانه) به هم وصل می‌شوند. برای این کار ابتدا طرح اولیه با ‏اطلاعاتی از هندسه و مثلثات روی کاغذ تهیه می‌شود و سپس با دقت و ظرافت ‏فراوان چوب‌ها بریده می‌شود و شیشه‌ها با مهارت خاصی کنار هم چیده می‌‏شود و تمام اتصالات با فنون زیبای نجاری به هم متصل می‌شوند. انواع نقش‌های اروسی‏ اروسی‌ها دارای نقش‌های متعددی است که دو نوع آن بیشتر از همه در استان ‏کردستان رایج ومتداول بوده است. ‏۱ – نقش اسلیمی ‌‌و متداول همان طور از اسم آن پیداست نقشی است که در اکثر کشورهای اسلامی ‌رایج ‏است و خارجیان آن را به مردم مسلمان نسبت می‌دهند و نقش اصلی آن را از ‏گیاهان گرفته اند و در نقش‌های قالی و نقاشی‌های مختلف نیز دیده می‌شود. ۲ – گره چینی این نقش دارای نقوش هندسی شکل است که به مرور زمان در دنیای اسلام رایج ‏شده و در کاشی کاری‌ها و آجرنماها کاربرد فراوانی دارد و کل کار با هندسه و ‏مثلثات آمیخته شده است. اکثر نقش‌های اروسی در انواع مختلف ۸،۱۲، ۱۶،۲۴، گره ساخته می‌شود که ‏در استان کردستان ۱۶ رایج و ۲۴ نادر است. هریک ازن قش‌های اصلی که شامل ‏نقش اسلیمی ‌و گره چینی است خود دارای نقش‌هایی فرعی است که در این ‏میان، نقش جقه اهمیت ببیشتری از بقیه دارد.‏ نقش جقه جقه در معنای درخت سرو است که مظهر آزادی است و شکل تقریبی آن را به ‏صورت درخت سرو فرض می‌کنند و سر نقش به صورت خمیده است و بدین ‏معناست که مرد آزاده و آزاد فقط در مقابل معبود سر تسلیم فرود می‌آورد این ‏نقش در استان کردستان بسیار دیده می‌شود و اکثر شیشه‌های آن به رنگ ‏قرمز رنگ است در کل شهرستان فقط یک نمونه رنگ آبی وجود دارد.‏ استادان قدیمی ‌‌اروسی ساز در شهرستان سنندج به اروسی توجه خاصی شده است و به فراوانی در این راه ‏زحمت کشیده اند که بارزترین آنها در هر دوره به ترتیب زمانی که می‌زیستند ‏عبارتند از استاد محمد نجارباشی(قطار چیانی) سازنده اروسی منزل سالار ‏سعید (موزه سنندج) استاد نعمت الله پدر مرحوم استاد مجید نعمتیان سازنده ‏اروسی ۳ لگنه ضلع غربی منزل آصف و استاد نجار باشی سازنده اروسی ۴ لگنه ‏منزل وکیل. در حال حاضر چون هزینه نصب و تولید اروسی بالارفته است و ‏کاری پرطاقت است کسی به آموختن آن روی نیاروده است و فقط استاد نعمت ‏الله محمودی به آموزش آن همت گمارده است و بسیاری از اروسی‌های گذشته ‏را که در حال نابودی بوده ایشان مرمت و بازسازی کرده است. اروسی‌های قدیمی‌ در سنندج اروسی‌های زیادی وجود داشته است که به مرور زمان اکثر آنها از ‏بین رفته است و درحال حاضر می‌توان از اروسی ارزنده ای مانند اروسی۷ لگنه ‏‏ موزه سنندج و اروسی‌های عمارت آصف، عمارت خسرو آباد و منزل وکیل، ‏منازل آقایان گله داری و غیاثی یاد کرد که هنوز پا برجا است. در منازل قدیمی ‌‌‏سنندج با توجه به سلیقه صاحب منزل و معمار ساختمان، اروسی‌های ‏گوناگونی ساخته شده است و یا حداقل کتیبه در وردی را به صورت اسلیمی‌‏ درست می‌کردند.

6664 98987 404678_oGZx8dnk 4482129791_ea6d95f920

Terminology traditional architecture

واژه های بکار رفته در معماری سنتی ایران

واژه شناسی معماری سنتی ایران

آبساب: آجر تراش داده شده ای که با آجر دیگر در آب ساییده شده باشد.

آژند: ملات خمیری است که فاصله میان مصالح را پر کرده، قطعات مختلف را به هم می چسباند.(گلی باشد که بر روی خشت پهن کنند.)

آمود: آرایشی که پس از پایانکار ساختمان بر آن بیفزایند.تزئین الحاقی، نماسازی سنگی، آجری، کاشیکاری و گچ بری.

آهیانه: به معنی جمجمه- در گنبدهای دو پوسته، پوسته زیرین را می گویند.

آسمانه: سقف.

ازاره: بخشی از دیوار پایین است که معمولا برای استحکام بیشتر آمودی از سنگ و کاشی دارد.

اِسپر: دیوار جدا کننده- دیوارهایی که میان دو پایه باربر می سازند.بخشی از نمای ساختمان که در و پنجره نداشته باشد.

اشکوب: طبقه، سقف، هر مرتبه از پوشش خانه طبقه.

افراز: ارتفاع،بلندی، کرسی منبر.

انبسان: مخالفت،کنتراست.

ایدری: مصالحی که از محل برداشت می شود.

بستو: نوعی قوس بیضی شکل است که در ساخت گنبد استفاده می شود و نسبت فاصله کانونی به دهانه ۴ به ۳ است.

بیز: به معنای تاب است و در معماری نوعی قوس بیضی شکل است.

پاکار: جای که طاق شروع می شود.

پالار: تیر حمال یا چیزی که شاه تیر روی آن قرار می گیرد.

پادجفت: ناقرینه سازی

پرچفت: تضاد،تنوع، کاری که برای بر هم زدن قرینه و یکنواختی در ساختمان انجام می دهند.

پشت بند: دیوار یا طاقی که در پشت ساختمان یا دیوار می سازند.

پنام: عایق. دستمال و پارجه ای که موبدان در جلوی دهان خود می آویختند.

پناه: در خانه یا ساختمان قسمت رو به آفتاب را می گویند.

پیمون: اندازه و مقیاس.

پیلک: ستون باریک و کوچک.

تابش بند: تیغه های نازکی که جهت جلوگیری از تابش مستقیم آفتاب در جلوی اتاقها قرار گرفته است.

تویزه: دنده های اصلی پوشش طاق.لنگه، قالب و قوسی که با گچ و نی ساخته می شود.

جفت: قرینه سازی.

چپبله: پوشش سردرگاه.

چَفت: قوس.

چِفت: بست.

خوانچه پوشش: قطعات مختلف کاربندی که بین دو تویزه را می پوشاند.

خشیخان: هواکشهای روی پشت بام.

رخبام: پیش آمدگی لبه بام و جایی که نما سازی تمام می شود.

ساو: الگو گرفتن از نگاره های طبیعی و دگرگون کردن آنها به شکلهای ناب هندسی؛ در اصل ساییدن یا زدودن است.

سبویی: نوعی چَفت که از تقاطع دو بیضی بدست می آید.

فرسپ: شاه تیر.

کلیل: یک نوع قوس کم خیز ایرانی بدون تیزه.

لغاز: برجستگی عمودی کنار دیوارها.

ورگرد: راهرویی که پیرامون بنا می گردد.

معقلی: گره سازی مختلط کاشی و آجر. کاشی های رنگی و آجرها که زاویه آن تقریبا عمودی است.

نهاز: قسمتهای بیرون زده در پلان.

هِره: آجری که بصورت نره(عمودی) می گذارند، در خراسان خرند گفته می شود.

هرنو: سوراخ سقف.

هشتی: تنها جای که از محیط بسته خانه بیرون می آمده و ارتباط با خارج داشت.جهت ایجاد مکث،تقسیم و فضایی جهت انتظار.(هشت به معنی برجسته است.)

هشت و گیر: نوعی گره سازی تزئینی، برجسته و فرورفته.

هلوچین: تاب،سهمی،قوس نیم تخم مرغی(نیم بیضی) شکل،نوع معمول چَفت در شمال ایران.طاق باربر.

هور: طرح یا پروژه.

یزدی بند: نوعی آرایش در زیر پوشش